// //]]> // //]]>
Τρίτη 28 Σεπτεμβρίου 2021
logo
Φορολογική Βιβλιοθήκη

Άρθρο 28. Αποτίμηση στοιχείων απογραφής.

1.   Τα αποθέματα, εκτός από τα υπολείμματα, τα υποπροϊόντα και τα ελαττωματικά προϊόντα, αποτιμώνται στην κατ’ είδος χαμηλότερη τιμή μεταξύ της τιμής κτήσης ή του ιστορικού κόστους παραγωγής τους και της τιμής στην οποία η επιχείρηση μπορεί να τα αγοράσει ή να τα παράγει κατά την ημέρα κλεισίματος του ισολογισμού.

Εάν η τελευταία αυτή τιμή είναι χαμηλότερη από την τιμή κτήσης ή το ιστορικό κόστος παραγωγής, αλλά μεγαλύτερη από την καθαρή ρευσ­τοποιήσιμη αξία, τότε η αποτίμηση γίνεται στην καθαρή ρευστοποιήσιμη αξία.

Τα υπολείμματα, τα υποπροϊόντα και τα ελαττωματικά προϊόντα αποτιμώνται σύμφωνα με όσα ορίζονται από τις περιπτώσεις 3, 4 και 14 της παραγράφου 2.2.205 του άρθρου 1 του π.δ. 1123/1980, αντίστοιχα.

Για την αποτίμηση των συμπαραγωγών προϊόντων λαμβάνονται υπόψη τα όσα ορίζονται από τις περιπτώσεις 11 και 12 της παραγράφου 2.2.205 του άρθρου 1 του π.δ. 1123/1980.

2.   Για την εφαρμογή των διατάξεων της προηγούμενης παραγράφου λαμβάνονται υπόψη οι εννοιολογικοί προσδιορισμοί της τιμής κτήσης, της τρέχουσας τιμής αγοράς, του ιστορικού κόστους παραγωγής και της καθαρής ρευστοποιήσιμης αξίας που ορίζονται από τις περιπτώσεις 6, 8, 9 (εκτός του τρίτου εδαφίου) και 10 της παραγράφου 2.2.205 του άρθρου 1 του π.δ. 1123/1980.

Όταν τα λογιστικά βιβλία τηρούνται σύμφωνα με τα Διεθνή Λογιστι­κά Πρότυπα (Δ.Λ.Π.), η αξία των μενόντων αποθεμάτων των ιδιοπαραχ-θέντων έτοιμων προϊόντων και της παραγωγής σε εξέλιξη, όπως αυτή προσδιορίζεται με βάση τα Δ.Λ.Π. δεν αναπροσαρμόζεται με τις διαφο­ροποιήσεις στοιχείων κόστους μεταξύ λογιστικής και φορολογικής βάσης. Οι διαφορές αυτές, εφόσον υπάρχουν, ποσοτικοποιούνται σε ετήσια συ­νολική βάση, ανεξάρτητα αν αποτελούν στοιχεία κόστους των πωληθέν­των ή των μενόντων προϊόντων και καταχωρούνται στον Πίνακα των Φορολογικών Αποτελεσμάτων Χρήσης και στον Πίνακα Συμφωνίας Λο­γιστικής- ΦορολογικήςΈάσης (Π.Σ.Λ.Φ.Β.), που ορίζονται από τις διατά­ξεις της παρ. 7 του άρθρου 7 του Κώδικα αυτού/<sup>,;</sup>

Ειδικότερα, η.πμή κτήσης και το ιστορικό-κόστος παραγωγής υπο­λογίζοντα!- με βάση οποιαδήποτε από τις παραδεκτές μεθόδους, με την προϋπόθεση ότι η-μέθοδος που θα επιλεγεί θα εφαρμόζεται πάγια για τα αποθέματα όλων των εγκαταστάσεων.

Για τη βελτίωση της λειτουργικότητας της επιχείρησης ή για άλλους σπουδαίους λόγους επιτρέπεται, μετά από έγκριση της Επιτροπής Λο­γιστικών Βιβλίων (Ε.Λ.Β.), η αλλαγή της μεθόδου προσδιορισμού της τιμής κτήσης ή του ιστορικού κόστους παραγωγής/<sup>2;</sup>

Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται χωρίς έγκριση της Επιτροπής Λογιστι­κών Βιβλίων η αλλαγή της μεθόδου προσδιορισμού της τιμής κτήσης ή του ιστορικού κόστους παραγωγής, κατά την πρώτη διαχειριστική περίο­δο πλήρους εφαρμογής της αναλυτικής λογιστικής (ομάδα 9) του π.δ. 1123/1980. Ομοίως δεν απαιτείται έγκριση της Επιτροπής Λογιστικών Βιβλίων και κατά την πρώτη αλλαγή της μεθόδου προσδιορισμού της τιμής κτήσης ή του ιστορικού κόστους παραγωγής, με την προϋπόθεση υποβολής σχετικής γνωστοποίησης στον αρμόδιο προϊστάμενο Δ.Ο.Υ. μέχρι τη λήξη της διαχειριστικής περιόδου που θα εφαρμοστεί η νέα μέ-θοδος/<sup>3;</sup>

3.   Τα ενσώματα πάγια περιουσιακά στοιχεία αποτιμώνται στην αξία
της τιμής κτήσης ή του κόστους ιδιοκατασκευής τους. Η αξία αυτή προ-
σαυξάνεται με τις δαπάνες επεκτάσεων ή προσθηκών και βελτιώσεων
και μειώνεται με τις αποσβέσεις που διενεργούνται με βάση την ισχύου-
σα νομοθεσία.

Σε περίπτωση αναπροσαρμογής, που γίνεται σε εφαρμογή ειδικού νόμου, η αναπροσαρμοσμένη αξία, θεωρείται ως αξία κτήσης του οικείου παγίου.

4.   Για την εφαρμογή των διατάξεων της προηγουμένης παραγρά-
φου λαμβάνονται υπόψη σι εννοιολογικοί προσδιορισμοί:

α) Της επέκτασης, προσθήκης, βελτίωσης, συντήρησης και επισκε­υής ενσώματων πάγιων, που ορίζονται στις περιπτώσεις 1, 2, 3, 4 και 5 της παραγράφου 2.2.101 του άρθρου 1 του π.δ. 1123/1980.

Της τιμής κτήσης, που ορίζεται στην περίπτωση 6 της παραγράφου 2.2.205 του άρθρου 1 του π.δ. 1123/1980. Για το κόστος ιδιοκατασκευής λαμβάνονται υπόψη, ανάλογα, τα όσα ορίζονται, για το ιστορικό κόστος παραγωγής στην περίπτωση 9 της παραπάνω παραγράφου.

β) Ειδικά, η τιμή κτήσης των ακινήτων αποτελείται από το ποσό που αναγράφεται στο συμβόλαιο αγοράς. Τα έξοδα απόκτησης των ακι­νήτων δεν περιλαμβάνονται στην τιμή κτήσης των στοιχείων αυτών. Τα έξοδα αυτά μεταφέρονται, κατά περίπτωση, στα έξοδα πρώτης εγκατάσ­τασης ή στα γενικά έξοδα της χρήσης κατά την οποία πραγματοποιούν­ται.

γ) Η τιμή κτήσης του μηχανολογικού εξοπλισμού προσαυξάνεται και με τα έξοδα εγκατάστασης και συναρμολόγησης των μηχανημάτων, μέχρι να τεθούν σε κατάσταση λειτουργίας.

5.<sup>(4)</sup> Για την αποτίμηση των συμμετοχών και χρεογράφων ισχύουν τα ακόλουθα:

α) οι μετοχές, οι ομολογίες και τα λοιπά χρεόγραφα που είναι ει-σηγμένα στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών ή σε αλλοδαπό χρηματιστή­ριο ή σε άλλο διεθνώς αναγνωρισμένο χρηματιστηριακό θεσμό, καθώς και τα μερίδια αμοιβαίων κεφαλαίων, αποτιμώνται στην κατ’ είδος χαμη­λότερη τιμή μεταξύ της τιμής κτήσης και της τρέχουσας τιμής τους/<sup>5;</sup> Ει­δικότερα οι τράπεζες και γενικά τα πιστωτικά ιδρύματα του ν. 2076/1992 αποτιμούν τις συμμετοχές και χρεόγραφα τους στη συνολικά χαμηλότερη τιμή μεταξύ της τιμής κτήσης και της τρέχουσας τιμής τους.

β. Για τα χρεόγραφα της πιο πάνω περιπτώσεως α’ ως τρέχουσα τιμή θεωρείται ο μέσος όρος της χρηματιστηριακής τιμής τους κατά τον τελευταίο μήνα της χρήσης. Ειδικά, για τα αμοιβαία κεφάλαια ως τρέχου­σα τιμή θεωρείται ο μέσος όρος της καθαρής τιμής τους κατά τον τελευ­ταίο μήνα της χρήσης.

y)<sup>(5)</sup> Οι μετοχές ανωνύμων εταιρειών που δεν έχουν εισαχθεί στο Χρηματιστήριο και οι συμμετοχές σε επιχειρήσεις που δεν έχουν τη μορ­φή της ανώνυμης εταιρείας αποτιμώνται στην κατ’ είδος χαμηλότερη τιμή μεταξύ της τιμής κτήσεως τους και της τρέχουσας τιμής τους. Ως τρέχου­σα τιμή θεωρείται η εσωτερική λογιστική αξία των μετοχών ή των συμμε­τοχών ή των τίτλων των επιχειρήσεων αυτών, όπως προκύπτει από το νόμιμα συνταγμένο τελευταίο ισολογισμό τους. Ειδικά για τις διαχειριστι­κές περιόδους που λήγουν μέχρι την 30.6.2005 οι ανωτέρω μετοχές ή συμμετοχές μπορεί να αποτιμηθούν στην τιμή κτήσης τους/<sup>6;</sup>

δ. Τα κάθε φύσης χρεόγραφα και οι τίτλοι, που έχουν χαρακτήρα προθεσμιακής κατάθεσης και δεν έχουν εισαχθεί στο Χρηματιστήριο, αποτιμώνται στην κατ’ είδος παρούσα αξία τους κατά την ημέρα κλεισί­ματος του ισολογισμού. Η αξία αυτή προσδιορίζεται με βάση το ετήσιο επιτόκιο του κάθε χρεογράφου ή τίτλου.

ε)<sup>(7)</sup> Το δεύτερο και το τρίτο εδάφιο της παραγράφου 2 του άρθρου 28 έχουν ανάλογη εφαρμογή και για την αποτίμηση των πάσης φύσεως τίτλων και χρηματοοικονομικών προϊόντων των χρηματοπιστωτικών ιδ­ρυμάτων και των ασφαλιστικών επιχειρήσεων.

6.   Οι απαιτήσεις, οι υποχρεώσεις, τα διαθέσιμα και τα λοιπά περιο-
υσιακά στοιχεία που εκφράζονται σε ξένο νόμισμα, οπουδήποτε και αν
βρίσκονται όλα αυτά τα περιουσιακά στοιχεία της επιχείρησης, αποτι-
μώνται σε δραχμές με το ποσό που προκύπτει από τη μετατροπή του
ξένου νομίσματος:

α) με βάση την επίσημη τιμή του κατά την ημέρα της απογραφής, για τις απαιτήσεις, τις υποχρεώσεις και τα διαθέσιμα, και

β) με βάση την επίσημη τιμή του κατά την ημέρα κτήσης (αγοράς ή ιδιοκατασκευής ή παραγωγής) των χρεογράφων και τίτλων γενικά, των στοιχείων του πάγιου ενεργητικού, εκτός των μακροπροθέσμων απαιτή­σεων, και των αποθεμάτων αγαθών γενικά.

7.   Για τις συναλλαγματικές διαφορές, που προκύπτουν από τη με-
τατροπή σε δραχμές κατά την απογραφή των περιουσιακών στοιχείων
της προηγουμένης παραγράφου, εφαρμόζονται οι διατάξεις που ακολου-
θούν, κατά περίπτωση:

α) Οι συναλλαγματικές διαφορές που προκύπτουν κατά την πλη­ρωμή και την αποτίμηση σε δραχμές των υποχρεώσεων από πιστώσεις ή δάνεια σε ξένο νόμισμα, που χρησιμοποιήθηκαν αποκλειστικά για την απόκτηση πάγιων περιουσιακών στοιχείων (αγορά, κατασκευή, εγκατάσ­ταση), καταχωρούνται σε λογαριασμό πολυετούς απόσβεσης.. Η απόσ­βεση των διαφορών αυτών διενεργείται ως εξής:

αα) Οι χρεωστικές συναλλαγματικές διαφορές, κατά πίστωση ή δά­νειο, μετά από συμψηφισμό τυχόν πιστωτικών συναλλαγματικών διαφο­ρών, σύμφωνα με την πιο κάτω υποπερίπτωση αβ’, αποσβένονται ανά­λογα με την υπόλοιπη κανονική χρονική διάρκεια της πίστωσης ή του δανείου. Η ετήσια απόσβεση του υπόλοιπου του λογαριασμού πολυετο­ύς απόσβεσης, κατά πίστωση ή δάνειο, είναι ίση με το πηλίκον της διαί­ρεσης του υπολοίπου του λογαριασμού αυτού κατά το τέλος της χρήσης με τον αριθμό των ετών από τη λήξη της χρήσης αυτής μέχρι την κανονι­κή λήξη της αντίστοιχης πίστωσης ή του δανείου. Χρονική περίοδος μικ­ρότερη του δωδεκαμήνου λογίζεται ως έτος.

Αν μεσολαβεί κατασκευαστική περίοδος ή τμηματική απόσβεση του χρεωστικού υπόλοιπου του αντίστοιχου λογαριασμού πολυετούς απόσ­βεσης αρχίζει από τη χρήση μέσα στην οποία έληξε η κατασκευαστική περίοδος ή διακόπηκε η κατασκευή του πάγιου περιουσιακού στοιχείου, για οποιοδήποτε λόγο.

Σε περίπτωση ληξιπρόθεσμων πιστώσεων ή δανείων, κατά το όλο ή μέρος αυτών, τα υπόλοιπα των αντίστοιχων λογαριασμών πολυετούς απόσβεσης, που αντιστοιχούν στο ληξιπρόθεσμο μέρος, αποσβένονται στο τέλος της χρήσης μέσα στην οποία οι αντίστοιχες πιστώσεις ή τα αν­τίστοιχα δάνεια έγιναν ληξιπρόθεσμα.

αβ) Οι πιστωτικές συναλλαγματικές διαφορές, κατά πίστωση ή δά­νειο, στο τέλος της χρήσης μειώνουν τις χρεωστικές και σε περίπτωση που δεν υπάρχουν χρεωστικές ή αυτές υπολείπονται των πιστωτικών, κατά το όλο ή το μέρος που δεν συμψηφίζονται, μεταφέρονται σε λογα­ριασμό πρόβλεψης, κατά πίστωση ή δάνειο.

Στο τέλος της χρήσης το πιστωτικό υπόλοιπο του πιο πάνω λογα­ριασμού πρόβλεψης κατά πίστωση ή δάνειο, συμψηφίζεται με τυχόν χρεωστικό υπόλοιπο του αντίστοιχου λογαριασμού πολυετούς απόσβε­σης. Στην περίπτωση που μετά το συμψηφισμό αυτό παραμένει πιστωτι­κό .υπόλοιπο στο λογαριασμό πρόβλεψης, από το υπόλοιπο αυτό μετα­φέρεται σε αποτελεσματικό λογαριασμό της κλεισμένης χρήσης το μέρος που αντιστοιχεί στο ποσό της πίστωσης ή του δανείου που πληρώθηκε μέσα σ’ αυτήν.

β). Οι συναλλαγματικές διαφορές που προκύπτουν κατά την αποτί­μηση, σε δραχμές των απαιτήσεων και των λοιπών υποχρεώσεων σε ξέ­νο νόμισμα καταχωρούνται σε ιδιαίτερους λογαριασμούς προβλέψεων κατά ξένο νόμισμα, με παραπέρα διάκριση σε προερχόμενες από βρα­χυπρόθεσμες ή μακροπρόθεσμες απαιτήσεις και υποχρεώσεις και μετα­φέρονται σε αποτελεσματικούς λογαριασμούς ως εξής:

βα) Όταν προέρχονται από βραχυπρόθεσμες απαιτήσεις και υποχ­ρεώσεις, τα χρεωστικά υπόλοιπα των πιο πάνω λογαριασμών προβλέ­ψεων στο τέλος κάθε χρήσης μεταφέρονται σε αποτελεσματικό λογαρια­σμό της κλειόμενης χρήσης, τα δε πιστωτικά σε αποτελεσματικό λογα­ριασμό της επόμενης χρήσης,

ββ) όταν προέρχονται από μακροπρόθεσμες απαιτήσεις και υποχ­ρεώσεις, στο τέλος κάθε χρήσης τα χρεωστικά υπόλοιπα των πιο πάνω λογαριασμών προβλέψεων μεταφέρονται σε αποτελεσματικό λογαρια­σμό της κλειόμενης χρήσης, από δε τα πιστωτικά υπόλοιπα αυτών μετα­φέρεται σε αποτελεσματικό λογαριασμό κάθε χρήσης το μέρος εκείνο που αντιστοιχεί στις απαιτήσεις και τις υποχρεώσεις σε ξένο νόμισμα που εισπράχθηκαν ή πληρώθηκαν μέσα στη χρήση.

Στην περίπτωση που προηγήθηκαν μερικοί συμψηφισμοί των πισ­τωτικών υπολοίπων των λογαριασμών προβλέψεων με χρεωστικές συ­ναλλαγματικές διαφορές, το μέρος των πιστωτικών υπολοίπων που με­ταφέρεται σε αποτελεσματικό λογαριασμό κάθε χρήσης προσδιορίζεται κατ’ αναλογία, με βάση τα αρχικά υπόλοιπα και τα μετά τους συμψηφισ­μούς αντίστοιχα πιστωτικά υπόλοιπα των πιο πάνω λογαριασμών προβ­λέψεων, κατά ξένο νόμισμα,

γ) οι συναλλαγματικές διαφορές, χρεωστικές ή πιστωτικές που προκύπτουν κατά την αποτίμηση σε δραχμές των χρεογράφων και τίτ­λων γενικά, των στοιχείων του πάγιου

8.    Για την εφαρμογή των διατάξεων της προηγούμενης παραγρά­φου, θεωρούνται: α) βραχυπρόθεσμες απαιτήσεις και υποχρεώσεις εκεί­νες που η προθεσμία εξόφλησης τους λήγει μέχρι το τέλος της επόμενης χρήσης και β) μακροπρόθεσμες απαιτήσεις και υποχρεώσεις εκείνες που η προθεσμία εξόφλησης τους λήγει μετά το τέλος της επόμενης χρήσης.

Οι τραπεζικές επιχειρήσεις μπορούν να μεταφέρουν τις πιστωτι­κές συναλλαγματικές διαφορές της περιπτώσεως β’ της παραγράφου 7 του άρθρου αυτού σε αποτελεσματικό λογαριασμό της χρήσης στην οπο­ία δημιουργήθηκαν. Στην περίπτωση αυτή πρέπει να γίνεται πρόβλεψη για το μέρος των πιστωτικών

(1)  Τα δεύτερο και τρίτο εδάφια της παραγράφου 2 του άρθρου 28 προστέθηκαν με το άρθρο 12§3 του ν. 3301/2004-και ισχύουν σύμφωνα με το άρθρο-25 του ίδιου νόμου από 23.12.2004.

(2)  Τα πέμπτο και έκτο ζδάφια της παραγράφου 2 του άρθρου 28 αντικαταστάθηκαν με ένα νέο εδάφιο με το άρθρο 31 §3 του ν. 3522/2006 και ισχύει σύμφωνα με το άρθρο 39 του ίδιου νόμου από 22.12.2006. Τα εδάφια που αντικαταστάθηκαν είχαν ως εξής:

«Επιπλέον η αποτίμηση, των αποθεμάτων των υποκαταστημάτων με εξαρτημένη λογιστική και των αποθηκευτικών χώρων γίνεται με ενιαία τιμή με τα αποθέματα της έδρας.

Για την βελτίωση της λειτουργικότητας της επιχείρησης ή για άλλους σπουδαίους λόγους ε­πιτρέπεται, μετά από έγκριση της Επιτροπής Λογιστικών Βιβλίων (Ε.Λ.Β.), η αλλαγή της μεθό­δου προσδιορισμού της τιμής κτήσης ή του ιστορικού κόστους παραγωγής, καθώς και η αποτί­μηση των αποθεμάτων χωριστά ανά εγκατάσταση.»

8.    συναλλαγματικών διαφορών που η πραγ­ματοποίηση τους κρίνεται αβέβαιη.

(3)  Τα τέσσερα τελευταία εδάφια της παραγράφου 2 του άρθρου 28 αντικαταστάθηκαν με
πέντε νέα εδάφια με το άρθρο 6§5 του ν. 3052/2002 και ισχύουν σύμφωνα με το άρθρο 16 του
ίδιου νόμου, από 1.1.2003. Τα εδάφια που αντικαταστάθηκαν είχαν ως εξής:

«Ειδικότερα, η τιμή κτήσης και το ιστορικό κόστος παραγωγής υπολογίζονται με βάση οποια­δήποτε από τις παραδεκτές μεθόδους, με την προϋπόθεση ότι η μέθοδος που θα επιλεγεί θα εφαρμόζεται κατά πάγιο τρόπο.

Για την βελτίωση της λειτουργικότητας της επιχείρησης ή για άλλους σπουδαίους λόγους ε­πιτρέπεται, μετά από έγκριση της Επιτροπής Λογιστικών Βιβλίων (Ε.Λ.Β.), η αλλαγή της μεθό­δου προσδιορισμού της τιμής κτήσης ή του ιστορικού κόστους παραγωγής. Η έγκριση παρέχε­ται ύστερα από αίτηση που υποβάλλεται στον προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. πέντε (5) τουλάχιστον μήνες πριν από τη λήξη της διαχειριστικής περιόδου.

Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται, χωρίς έγκριση της Επιτροπής Λογιστικών Βιβλίων, η αλλαγή της μεθόδου προσδιορισμού της τιμής κτήσης ή του ιστορικού κόστους παραγωγής, κατά την πρώ­τη διαχειριστική περίοδο πλήρους εφαρμογής της αναλυτικής λογιστικής (ομάδα 9) του π.δ/τος 1123/1980 (ΦΕΚ 283 Α’/<sup>σ)</sup>»

<sup>(α></sup>Το τελευταίο εδάφιο της παραγράφου 2 του άρθρου 28 προστέθηκε με το άρθρο 19<sup>α</sup>§2 του ν. 2459/1997 και ίσχυσε σύμφωνα με το άρθρο 40 του Ιδιου νόμου από 18.2.1997.

(4)  Η παράγραφος 5 του άρθρου 28 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 20§13 του ν. 2386/1996
και ισχύει σύμφωνα με το άρθρο 29 του ίδιου νόμου για τις διαχειριστικές περιόδους που αρχί-
ζουν από 1.1.1995 και μετά. Η παράγραφος που αντικαταστάθηκε είχε ως εξής:

«5. Για την αποτίμηση των συμμετοχών και χρεογράφων ισχύουν τα ακόλουθα: α) οι μετοχές, οι ομολογίες και τα λοιπά χρεόγραφα που είναι εισηγμένα στο χρηματιστήριο, καθώς και τα μερίδια αμοιβαίων κεφαλαίων, αποτιμώνται στην κατ’ είδος χαμηλότερη τιμή μετα­ξύ της τιμής κτήσης και της τρέχουσας τιμής τους,

β) για τα χρεόγραφα της πιο πάνω περιπτώσεως α’ ως τρέχουσα τιμή θεωρείται ο μέσος ό-ρος της χρηματιστηριακής τιμής τους κατά τον τελευταίο μήνα της χρήσης. Ειδικά, για τα αμοι­βαία κεφάλαια ως τρέχουσα τιμή θεωρείται ο μέσος όρος της καθαρής τιμής τους κατά τον τελε­υταίο μήνα της χρήσης,

γ) Οι μετοχές ανώνυμων εταιρειών που δεν έχουν εισαχθεί στο χρηματιστήριο και οι συμμε­τοχές σε επιχειρήσεις που δεν έχουν τη μορφή ανώνυμης εταιρείας αποτιμώνται στην τιμή κτή­σης τους,

δ) τα κάθε φύσης χρεόγραφα και οι τίτλοι, που έχουν χαρακτήρα προθεσμιακής κατάθεσης και δεν έχουν εισαχθεί στο χρηματιστήριο, όπως είναι τα έντοκα γραμμάτια Δημοσίου, αποτι­μώνται στην κατ’ είδος παρούσα αξία τους κατά την ημέρα κλεισίματος του ισολογισμού. Η αξία αυτή προσδιορίζεται με βάση το ετήσιο επιτόκιο του κάθε χρεογράφου ή τίτλου.»

(5)  Το πρώτο εδάφιο της περίπτωσης α’ και η περίπτωση γ’ της παραγράφου 5 του άρθρου
28 αντικαταστάθηκαν με το άρθρο 6§6 του ν. 3052/2002 και ισχύουν σύμφωνα με το άρθρο 16
του ίδιου νόμου από 1.1.2003. Το εδάφιο και η περίπτωση που αντικαταστάθηκαν είχαν ως

εξής:

«ή. Οι μετοχές, οι ομολογίες και τα λοιπά χρεόγραφα που είναι εισηγμένα στο Χρηματιστήριο, καθώς και τα μερίδια αμοιβαίων κεφαλαίων, αποτιμώνται στην κατ’ είδος χαμηλότερη τιμή μετα­ξύ της τιμής κτήσης και της τρέχουσας τιμής τους.»

«γ. Οι μετοχές ανωνύμων εταιρειών που δεν έχουν εισαχθεί στο Χρηματιστήριο και οι συμμε­τοχές σε επιχειρήσεις που δεν έχουν τη μορφή ανώνυμης εταιρείας αποτιμώνται στην τιμή κτή­σης τους.»

(6)  Το τρίτο εδάφιο της περίπτωσης γ’ της παραγράφου 5 του άρθρου 28 αντικαταστάθηκε με
το άρθρο-12§4 του ν. 3301/2004 και ισχύει σύμφωνα με το άρθρο 25 του ίδιου νόμου από
23.12.2004. Το εδάφιο που αντικαταστάθηκε είχε ως εξής:

«Ειδικά για τη διαχειριστική περίοδο που λήγει την 31.12.2003 οι ανωτέρω μετοχές ή συμμε­τοχές μπορεί να αποτιμηθούν στην τιμή κτήσης τους.»

Το εδάφιο αυτό είχε προστεθεί με το άρθρο 32§5 του ν. 3229/2004 και ίσχυσε σύμφωνα με το άρθρου 33 του ίδιου νόμου από 10.2.2004.

(7)Η περίπτωση ε’ της παραγράφου 5 του άρθρου 28 προστέθηκε με το άρθρο 12§5 του ν. 3301/2004 και ισχύει σύμφωνα με το άρθρο 25 του ίδιου νόμου από 23.12.2004.

(8)Η περίπτωση δ’ της παραγράφου 7 του άρθρου 28 καταργήθηκε με το άρθρο 6§7 του ν. 3052/2002 και ισχύει σύμφωνα με το άρθρο 16 του ίδιου νόμου από 1.1.2003. Η περίπτωση που καταργήθηκε είχε ως εξής:

«δ) οι χρεωστικές συναλλαγματικές διαφορές που προκύπτουν είτε κατά την είσπραξη ή ε­ξόφληση των απαιτήσεων ή υποχρεώσεων (αντίστοιχα) σε ευρώ, κατά το ημερολογιακό έτος 2001, είτε κατά την αποτίμηση αυτών, καθώς και των διαθεσίμων και των λοιπών περιουσιακών στοιχείων των επιχειρήσεων, αποσβέννυνται είτε εφάπαξ είτε ισόποσα σε τρεις (3) συνεχόμενες χρήσεις.»

Η περίπτωση αυτή είχε προστεθεί με το άρθρο 7§1 του ν. 2842/2000 και ίσχυσε σύμφωνα με το άρθρο 21 του ίδιου νόμου από 1.1.2001.

Newsletter
Newsletter
   
Έκδοση για Ε9 - Για παραγγελίες πατήστε εδώ
Β.Καράογλου Α.Ε.
Ισολογισμός
Φορολογικά Εργαλεία
Ημερολόγιο
facebook logo
twitter logo
iphone app