Άρθρο 03. Διάκριση επιτηδευματιών. Έννοια χονδρικής και λιανικής πώλησης. Έννοια είδους.

1.   Οι επιτηδευματίες διακρίνονται ανάλογα με το αντικείμενο των
εργασιών τους:

α) σε εκείνους που πωλούν αγαθά, χονδρικώς ή λιανικώς, αυτού­σια ή μετά από επεξεργασία, ιδίως κατεργασία ή εξευγενισμό ή συναρ­μολόγηση ή διασκευή ή συσκευασία,

β) σε εκείνους που παρέχουν υπηρεσίες,

γ) σε εκείνους που πωλούν αγαθά και παρέχουν υπηρεσίες (μικτή δραστηριότητα).

2.   Για την εφαρμογή των διατάξεων του Κώδικα αυτού θεωρείται:

α) χονδρική πώληση, η πώληση αγαθών και η παροχή υπηρεσιών σε άλλο<font class="Apple-style-span" size="1"> </font>επιτηδευματία και στα πρόσωπα των παραγράφων 3 και 4 του άρθρου 2 του Κώδικα αυτού, για την άσκηση του επαγγέλματος τους ή την εκτέλεση του σκοπού τους, η πώληση αγαθών και η παροχή υπηρε­σιών εκτός της χώρας, καθώς και η πώληση εισαγωγικού δικαιώματος,

β) λιανική πώληση, η πώληση αγαθών και η παροχή υπηρεσιών σε φυσικό πρόσωπο, για την ικανοποίηση ατομικών ή οικογενειακών αναγ­κών,

γ) χονδροπωλητής κατά κύριο λόγο, ο επιτηδευματίας του οποίου τα έσοδα από χονδρικές πωλήσεις υπερβαίνουν το εξήντα στα εκατό (60%) του συνόλου των ετήσιων ακαθάριστων εσόδων του,

δΩς παροχή υπηρεσιών και: αα) η διάθεση ηλεκτρομαγνητικών ή άλλων μέσων στα οποία ενσωματώνεται το δικαίωμα λήψης υπηρεσι­ών, ββ) η παροχή λογισμικού και η ενημέρωση του, γγ) η επεξεργασία αγαθών τρίτων με τη χρησιμοποίηση ή μη ίδιων υλικών, των οποίων το κόστος σε κάθε περίπτωση δεν υπερβαίνει το ένα τρίτο (1/3) της συνολι­κής αμοιβής, δδ) η περίπτωση κατά την οποία χρησιμοποιούνται υλικά, των οποίων το κόστος σε κάθε περίπτωση δεν υπερβαίνει το ένα τρίτο (1/3) της συνολικής αμοιβής, με την προϋπόθεση ότι από τη χρησιμοπο­ίηση των υλικών αυτών δεν παράγεται νέο είδος αγαθού.

3.   Για την εφαρμογή των διατάξεων του Κώδικα αυτού ως είδος
θεωρείται η ουσιώδης ποιοτική διάκριση των αγαθών, η οποία επηρεάζει
κατά ποσοστό μεγαλύτερο του 5%, τουλάχιστον την απόδοση ή το κόσ-
τος ή την τιμή πώλησης διαζευκτικά ή αθροιστικά<font class="Apple-style-span" size="1">.</font>

Ειδικά, για τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές η ονοματολογία - περιγ­ραφή του είδους λαμβάνεται όπως αυτή καθορίζεται από τη σχετική κοι­νοτική νομοθεσία

(1) Η περίπτωση δ’ της παραγράφου 2 του άρθρου 3 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 27§9 του ν. 3522/2006 και ισχύει σύμφωνα με το άρθρο 39 του ίδιου νόμου από 22.12.2006 και καταλαμ­βάνει διαχειριστικές περιόδους που αρχίζουν από την ημερομηνία αυτή και μετά. Η περίπτωση που αντικαταστάθηκε είχε ως εξής:

«δ) ως παροχή υπηρεσιών και η περίπτωση κατά την οποία χρησιμοποιούνται υλικά, των οποίων το κόστος σε κάθε περίπτωση δεν υπερβαίνει το ένα τρίτο (1/3) της συνολικής αμοιβής, με την προϋπόθεση ότι από τη χρησιμοποίηση των υλικών αυτών δεν παράγεται νέο είδος αγα­θού.»

(2)Το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 3 του άρθρου 3 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1§6 του
ν. 3052/2002 και ισχύει σύμφωνα με το άρθρο 16 του ίδιου νόμου από 1.1.2003. Το εδάφιο που
αντικαταστάθηκε είχε ως εξής:

«Για την εφαρμογή των διατάξεων του Κώδικα αυτού ως είδος θεωρείται η ουσιώδης ποιοτική διάκριση των αγαθών, η οποία επηρεάζει σημαντικά τουλάχιστον την απόδοση ή το κόστος ή την τιμή πώλησης διαζευτικά ή αθροιστικά.»

(3) Το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 3 του άρθρου 3 προστέθηκε με το άρθρο 21 §2 του ν.
2166/1993 και ισχύει σύμφωνα με το άρθρο 35§2 του ίδιου νόμου από 24.8.1993.