Είδος προς… εξαφάνιση τείνουν να γίνουν τα νοσοκομειακά συμβόλαια ισόβιας διάρκειας, καθώς οι ασφαλιστικές λανσάρουν νέα προγράμματα ετήσιας ανανέωσης, τα οποία είναι φθηνότερα, αλλά κρύβουν παγίδες για τους ανυποψίαστους ασφαλισμένους. Μάλιστα, πολλές εταιρείες προσφέρουν κίνητρα (χαμηλότερα ασφάλιστρα) στους πελάτες τους που επιλέγουν να μετατρέψουν τα παλαιά ισόβιας διάρκειας προγράμματα τους σε νέα ετήσιας ανανέωσης.

Η «στροφή» αυτή των ασφαλιστικών εταιρειών, σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς, οφείλεται στην εφαρμογή της κοινοτικής οδηγίας Φερεγγυότητα ΙΙ (Solvency II), η οποία-μεταξύ άλλων- επιβάλει αυστηρότερους κανόνες και όρια κεφαλαιακής επάρκειας για τις ασφαλιστικές. Όπως εξηγούν γνώστες της ασφαλιστικής αγοράς τα ετήσια προγράμματα νοσοκομειακής περίθαλψης δεν δεσμεύουν ισοβίως την εταιρεία απέναντι στο πελάτη της, ενώ τα ασφάλιστρα τους μπορούν να αναπροσαρμόζονται σχεδόν ελεύθερα κάθε χρόνο. Το πιο σημαντικό πλεονέκτημα που προσφέρουν για τις ασφαλιστικές τα ετησίως ανανεούμενα προγράμματα είναι η ευελιξία, καθώς αν μια εταιρεία κρίνει ότι κάποιο πρόγραμμα είναι ζημιογόνο, μπορεί να το σταματήσει, αφού δεν δεσμεύεται για την ισόβια εξυπηρέτησή του.  

Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι ότι τα ετησίως ανανεούμενα συμβόλαια υγείας έχουν σημαντικό μειωμένα ασφάλιστρα. Υπολογίζεται ότι το ασφάλιστρο ενός συμβολαίου ετήσιας ανανέωσης είναι κατά 25% με 30% φθηνότερα σε σχέση με ένα μέσο ασφάλιστρο ισόβιας διάρκειας. Δεδομένο το οποίο καθιστά τα νέου τύπου νοσοκομειακά προγράμματα ιδιαίτερα ελκυστικά, ειδικά σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης, όπως αυτή που διανύουμε. 

Στην αγορά εντοπίζονται φαινόμενα μαζικών αντικαταστάσεων των συμβολαίων ισόβιας διάρκειας καθώς οι ασφαλιστικές προσφέρουν κίνητρα στους πελάτες τους, αλλά και στους ασφαλιστές. Ωστόσο, σύμφωνα με καταγγελίες που έχουν φτάσει και στην Εποπτική Αρχή (Τράπεζα της Ελλάδας) πολλές φορές δεν γίνονται απολύτως σαφείς οι επιπτώσεις της μετατροπής με αποτέλεσμα πολλοί ασφαλισμένοι να αιφνιδιάζονται στην επέτειο της ανανέωσης όταν διαπιστώνουν ότι καλούνται να καταβάλλουν αυξημένο ασφάλιστρο, κάτι που δεν προέβλεπε το προηγούμενο συμβόλαιο.

Ωστόσο, αυτοί που πλήττονται περισσότερο είναι όσοι βρίσκονται σε ηλικία άνω των 60 ετών, οι οποίοι στην περίπτωση που μια ασφαλιστική αποφασίσει την κατάργηση ενός προγράμματος κινδυνεύουν να μείνουν ανασφάλιστοι, καθώς σε μια ηλικία όπου τα προβλήματα υγείας είναι και πιο συχνά, είναι πολύ πιθανό να μην βρει κάποιο άλλο πρόγραμμα που να τον καλύπτει. Για αυτό το λόγο, σημειώνουν στο MoneyGuru.gr ασφαλιστές με μεγάλη πείρα στα νοσοκομειακά προγράμματα, είναι σημαντικό σε κάθε ασφαλιστήριο να υπάρχει πρόβλεψη όπου θα αναφέρει ότι εάν η εταιρεία διακόψει το συγκεκριμένο πρόγραμμα τότε υποχρεούται να προτείνει ένα «συναφές» πρόγραμμα στον ασφαλισμένο χωρίς έλεγχο της υγείας του (δηλαδή χωρίς έλεγχο ασφαλισιμότητας).

moneyguru.gr