Ολοκληρώθηκε χθες η διαδικασία αλλαγής του υφιστάμενου συνταξιοδοτικού καθεστώτος στον ιδωτικό τομέα , τις ΔΕΚΟ και τα Ειδικά Ταμεία , με την υπεψήφιση του νέου νόμου από την Βουλή των Ελλήνων .

Προηγήθηκαν σχεδόν τέσσερις μήνες σκληρών αντιπαραθέσεων εντός και εκτός Κοινοβουλίου μεταξύ Κυβέρνησης και Αντιπολίτευσης αφενός και αφετέρου μεταξύ Κυβέρνησης και κοινωνικών εταίρων , σε σημείο μάλιστα , που να οδηγήσει τις ανώτατες συνδικαλιστικές ηγεσίες σε αποχώρηση από τον διάλογο με το Υπουργείο Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης .

Οι νέες διατάξεις χαρακτηρίζονται ως ιδιαίτερα σκληρές και πάρθηκαν υπό την απειλή των όρων του μνημονίου που υπέγραψε η χώρα μας με τους εκπροσώπους της λεγόμενης « τρόικας » .

Το φιλολαϊκό προφίλ που καλλιέργησε η Κυβερνητική παράταξη και επηρέασε καταλυτικά το προεκλογικό κλίμα πριν εννέα μήνες , με αποτέλεσμα να της εξασφαλίσει μια ευρεία πλειψηφία στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009, έχει τρωθεί ανεπανόρθωτα .

Βεβαίως είναι απαράιτητο να επισημανθεί , ότι η κατάσταση της οικονομίας που παρέλαβε η νέα Κυβέρνηση βρισκόταν σε οικτρή κατάσταση και μάλιστα πολύ χειρότερη από εκείνη που παρουσιαζόταν .

Στην ίδια και χειρότερη κατάσταση βρίσκονταν και τα ασφαλιστικά ταμεία , γεγονός που ανάγκασε το αρμόδιο Υπουργό κ . Λοβέρδο να χρησιμοποιήσει την παροιμιώδη φράση « δεν υπάρχει σάλιο ».

Εκείνο όμως που απασχολεί τον κάθε ασφαλισμένο αυτής της χώρας , είναι ότι κάθε φορά που επιχειρείται μια ασφαλιστική μεταρύθμιση , η εκάστοτε Κυβέρνηση επικαλείται τον υπαρκτό κίνδυνο περί επικείμενης κατάρρευσης του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης . Στο όνομα αυτού του κινδύνου , λαμβάνονται νέα μέτρα σε βάρος των εργαζομένων και των συνταξιούχων , βασικά δηλαδή σε βάρος της εργασίας, που την οδήγησε σε απαξίωση με πολύ σοβαρούς κινδύνους για την συνοχή της κοινωνίας. Όμως , η επίκληση αυτών των μέτρων, μέχρι σήμερα δεν έλυσαν το ασφαλιστικό μας πρόβλημα . Μαγικές λύσεις σίγουρα δεν υπάρχουν . Ίσως όμως και να μην αναζητούνται, εκεί που πράγματι μπορούν να βρεθούν...
 
Ας δούμε τώρα τι προβλέπεται στο νέο συνταξιοδοτικό νόμο για τους ασφαλισμένους σε δύο ή περισσότερα ταμεία , που θα συνταξιοδοτηθούν από 1/1/2011 με την διαδικασία της διαδοχικής ασφάλισης :
 
Τα πρόσωπα τα οποία ασφαλίστηκαν διαδοχικά σε περισσότερους από έναν ασφαλιστικούς οργανισμούς , διακιούνται σύνταξη από τον τελευταίο οργανισμό στον οποίο ασφαλίστηκαν , εφόσον συμπλήρωσαν τις παρακάτω προϋποθέσεις :

1. Πέντε ολόκληρα χρόνια ή 1.500 μέρες ασφάλισης από τις οποίες 20 μήνες ή 500 μέρες κατά την τελευταία 5ετία πριν την διακοπή της απασχόλησης , ή την υποβολή αίτησης για την κρίση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος λόγω γήρατος .

2. 40 μήνες ή 1.000 μέρες ασφάλισης , από τις οποίες όμως 12 μήνες ή 300 μέρες αντίστοιχα κατά την τελευταία 5ετία πριν την διακοπή της απασχόλησης ή την υποβολή του αίτησης για χορήγηση σύνταξη λόγω αναπηρίας ή θανάτου .

Αν ο ασφαλισμένος  δεν συμπληρώνει τις παραπάνω προϋποθέσεις , το αίτημα συνταξιοδότησης εξετάζεται από ασφαλιστικό οργανισμό στον οποίο πραγματοποίησε τον περισσότερο χρόνο ασφάλισης , εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται από τον φορέα στον οποίο περιέρχεται το αίτημα .
 
Αν πάλι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπει ο φορέας στον οποίο ο ασφαλισμένος πραγματοποίησε τον περισσότερο χρόνο ασφάλισης , τότε το αίτημα εξετάζεται από τους άλλους οργανισμούς που ασφαλίστηκε , κατά φθίνουσα σειρά αριθμού ημερών εργασίας , πλην του τελευταίου από τον οποίο ήδη κρίθηκε .
 
Τέλος , αν ο ασφαλισμένος δεν συγκεντρώνει τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης που προβλέπει η νομοθεσία όλων των οργανισμών , στους οποίους ασφαλίστηκε πριν από τον τελευταίο , τότε ο τελευταίος οργανισμός είναι αρμόδιος για την κρίση του δικαιώματος σύνταξης λόγω γήρατος , εφόσον ο ασφαλισμένος πραγματοποίησε στην ασφάλισή του 1.000 μέρες εργασίας ή σαράντα (40) μήνες ασφάλισης , από τις οποίες 300 μέρες εργασίας ή 12 μήνες ασφάλισης αντίστοιχα την τελευταία 5ετία και για την κρίση του δικαιώματος σύνταξης λόγω αναπηρίας και θανάτου εφόσον ο ασφαλισμένος έχει πραγαματοποιήσει στην ασφάλισή του οποτεδήποτε 300 μέρες εργασίας .
 
Οι συντάξιμες αποδοχές των φορέων ασφάλισης μισθωτών που λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό του ποσού της σύνταξης , προσαυξάνονται για κάθε έτος ασφάλισης με συντελεστές από 1,020 κατά τον 1ο χρόνο ασφάλισης , μέχρι 2,438 κατά το 45ο έτος ασφάλισης .
 
Σε περίπτωση που ο απονέμων φορέας είναι ο ΟΑΕΕ , τότε το ποσοστό των συντάξιμων αποδοχών για τον υπολογισμό του ποσού της σύνταξης , καθορίζεται σε 2% για κάθε έτος ασφάλισης και μέχρι τα 35 έτη ασφάλισης . Η παρούσα διάταξη ειδικά για τον ΟΑΕΕ , εφαρμόζεται αναδρομικά από 1/1/2007.