Σοκ και δέος προκαλούν οι σαρωτικές αλλαγές που περιλαμβάνονται στο ενιαίο νομοσχέδιο για τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων , που κατατέθηκε στη Βουλή και η συζήτηση αρχίζει στην αρμόδια Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεωναπό σήμερα Τρίτη , προκειμένου στη συνέχεια να εισαχθεί στην Ολομέλεια προς ψήφιση.

Έντονες ήταν οι διαμαρτυρίες των τριτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων, που εκφράζουν και το γενικότερο αίσθημα αγανάκτησης των εργαζόμενων, για τον τρόπο με τον οποίο επιχείρησε η Κυβέρνηση να προωθήσει τις αλλαγές στο εργασιακό καθεστώς. Η επιλογή του Προεδρικού Διατάγματος αντί της αλλαγής του νόμου μέσω του Κοινοβουλίου, για τις εργασιακές σχέσεις , ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της υπομονής και εγκυμονούσε σοβαρός κίνδυνος για δημόσιες διαφοροποιήσεις, που θα έθεταν σε πιθανή δοκιμασία τη συνοχή της κυβερνητικής πλειοψηφίας.

Η παρέμβαση του Πρωθυπουργού, ώστε οι αλλαγές να περάσουν από την αίθουσα της Εθνικής Αντιπροσωπείας, σε κοινό νομοσχέδιο με τις αλλαγές που προωθούνται στα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα των εργαζόμενων στον ιδιωτικό τομέα και τις ΔΕΚΟ, ίσως εκτόνωσε - έστω και προσωρινά - το φορτισμένο κλίμα. Ουδείς όμως είναι σίγουρος για το τι μέλλει γενέσθαι μέχρι την ψήφιση, καθώς πληθαίνουν οι φωνές των βουλευτών που δέχονται αφόρητες πιέσεις από ψηφοφόρους και μη, ώστε να νομοθετηθούν ηπιότερες και πιο μακροπρόθεσμες διατάξεις.

Από την άλλη πλευρά, ο ασφυκτικός κλοιός του μνημονίου αλλά και οι πραγματικές ανάγκες, υποχρεώνουν την κυβέρνηση να επικαλείται συνεχώς αυτούς τους λόγους, για να μπορέσει να εξασφαλίσει τουλάχιστο τη δεύτερη και τρίτη φάση του δανείου, ώστε να καλύψει αφενός τις επείγουσες ανάγκες καταβολής των συντάξεων και αφετέρου να δώσει ανάσα μακράς πνοής στο σύστημα, όπως διατείνεται.

Το βασικό ερώτημα όμως παραμένει και αναζητεί εναγωνίως δυνατούς λύτες η απάντησή του: ο συνεχώς διογκούμενος αριθμός των ανέργων με τη χαλάρωση ( αν όχι την απελευθέρωση ) των εργασιακών σχέσεων, μπορεί να διασφαλίσει ένα υγειές και βιώσιμο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, που θα ικανοποιήσει τις ανάγκες των επόμενων γενεών; Ήδη τα στοιχεία του Eurostat, είναι άκρως ανησυχητικά, αν ληφθεί υπόψη μόνο το γεγονός ότι, το 53% των ελληνικών νοικοκυριών δυσκολεύεται να πληρώσει τον λογαριασμότου ηλεκτρικού ρεύματος. Και βεβαίως έπεται καισυνέχεια από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο που θα επιδεινωθεί δραματικά η κατάσταση.

Η μόνη λύση για την αποφόρτιση του ηλεκτρισμένου κλίματος, είναι η λήψη μέτρων που θα απαλύνουν την δύσκολη έως αδιέξοδη θέση των μισθοσυντήρητων. Για παράδειγμα, θεωρούνται αδιανόητες και εκτός πραγματικότητας οι διαφορές μεταξύ των επιτοκίων καταθέσεων και χορηγήσεων των τραπεζών, που συνεχίζουν απτόητες να οδηγούν σε απόγνωση χιλιάδες δανειολήπτες.

Όπως επίσης, περνάει λές απαρατήρητος ο κίνδυνος από τα ευρωπαϊκά κέντρα αποφάσεων, ότι η αντίδραση στην σκληρή οικονομική πολιτική μπορεί να γενικευτεί στη γηραιά ήπειρο και οι συνέπειες να είναι ανυπολόγιστες και ίσως αναξέλεγκτες...
 
ΠΙΝΑΚΑΣ ΣΤΑΔΙΑΚΩΝ ΑΛΛΑΓΩΝ ΣΤΗΝ 40ΕΤΙΑ

Έτος   2010      Μέρες ασφάλισης    10.500      Ηλικία   58
Έτος   2011       Μέρες ασφάλισης    11.100       Ηλικία   59
Έτος   2012       Μέρες ασφάλισης    11.325       Ηλικία   60
Έτος   2013       Μέρες ασφάλισης    11.550       Ηλικία   60
Έτος   2014       Μέρες ασφάλισης    11.775       Ηλικία   60
Έτος   2015       Μέρες ασφάλισης    12.000      Ηλικία   60